We maken kennis met onze chauffeur en dan vertrekken we. Het is nog best frisjes om 5 uur 's ochtend en voor het eerst deze reis hebben we een fleece nodig. We pikken nog een aantal andere mensen op, maar dit blijken anderen te zijn dan wat ons was verteld. De (Franstalige) Belgische man en zijn zoontje zijn zonder de andere helft van het gezin, dochterlief is ziek geworden en zijn vrouw blijft bij haar. Vervelend voor hen, maar het maakt wel dat we alle vier meer kunnen variëren qua zitplaats.
Tijdens de half uur durende rit naar Yala begint het licht te schemeren. We passeren meerdere safaritrucks. Het kon wel eens druk worden in Yala. Hoe druk blijkt als we bij de entree komen. Er staan tientallen trucks geparkeerd, de chauffeurs zijn in een gebouwtje de tickets a $30 het stuk aan het regelen. En dan is het nog niet eens hoogseizoen!
Na een minuut of 10 komt onze chauffeur terug en we vertrekken vreemd genoeg als een van de eersten. We rijden, in tegenstelling tot veel anderen, in een 4WD en dat merken we duidelijk aan de snelheid die de auto haalt.
Even later rijden we door de toegangspoort Yala binnen. Een klein stukje verderop staan al wat auto's stil. Het blijkt een pauw te zijn. Mooi hoor, maar wij gaan voor de hoofdprijs, de luipaard. En daarop maak je volgens de chauffeur de meeste kans voor zonsopgang. Dus scheuren we verder. Even verderop stoppen we toch weer. De chauffeur wijst naar een adelaar die op een tak zijn prooi uit elkaar scheurt. Maar vlak daarachter zie ik een prachtige toekan die kort daarna vergezeld wordt door zijn of haar maatje. Wat jammer dat het nog zo donker is, zo komen hun kleuren helaas niet zo goed tot zijn recht.
Een stukje verderop stoppen we bij een kleine plas. Hier zien we twee alligators en veel, heel veel vogels, waaronder de kleurrijke groene bijeneters. En wat we denken dat een kip is, blijkt de nationale vogel van Sri Lanka te zijn, het Ceyloenhoen.
We zien ook de eerste herten (Spotted Deer) en emmerladingen vol met pauwen.
En dan opeens is er iets gespot. Alle auto's draaien en gaan als gekken dezelfde kant op. Na een paar minuten rijden kunnen we niet verder: er staat een file. Het dier waar het om draait zit zo te zien in een boom (dan kan een luipaard zijn) en het is aan de rechter kant van de weg (wij staan aan de linkerkant, in Sri Lanka rijdt men ook links. Eén auto vol Aziaten blokkeert geruime tijd de weg volledig. De chauffeurs worden ongeduldig, de file wordt steeds langer, er ontstaat boosheid en frustratie. Er komt een parkranger bij die de boel probeert los te trekken maar dat lukt niet zo best. Na heel lang wachten zijn we eindelijk aan de beurt. Het is een lippenbeer, het dier zit in de boom en is duidelijk te zien, al is niet precies zichtbaar wat boven en onder is. Op onderstaande foto zie je rechtsboven een oor, daaronder een oog en dan de naar beneden wijzende witte snuit.
We blijven kort staan en rijden dan maar door, weg van de chaos. En dat blijkt een goede zet, want slecht een paar honderd meter verderop komt er pal naast ons een olifant uit de bosjes. Hij loopt langzaam voor onze auto langs, kijkt nog even naar binnen en loopt dan door de bossages in. Dat was een extreme close encounter!
Even verderop steekt een troep apen de weg over en nog een stukje verder zien we opeens een olifant midden op de weg staan. Hij lijkt niet erg op z'n gemak van een aantal auto's die te dichtbij komen: één auto passeert hem zelfs, de idioot. Wij maken duidelijk dat we het niet ok vinden om te dichtbij te gaan omdat we hem net willen stressen en de chauffeur houdt goed afstand. De telelenzen doen hun werk wel.
In de verte zien we op gegeven moment Elephant Rock. En in de vorm is onmiskenbaar een olifant te herkennen. En we blijven maar mooie dingen zien, wat een prachtig park!
En dan opeens zijn we bij zee! We hadden even niet door dat Yala voor een groot deel grenst aan zee. Maar na vijf uur in de hobbelende auto is dit wel een welkome stop!
Vlak nadat we weer vertrokken zijn zien we nóg een olifant, midden in een prachtige plas, genietend van hapjes waterhyacint. Wat een prachtig plaatje!
Via een andere plas waar het wemelt van de watervogels en een dier wat van afstand op een slang lijkt en wat we pas later, als ik de foto's geïmporteerd heb, kunnen identificeren (het blijkt een slangenvogel met een vis in zijn snavel te zijn) rijden we naar de uitgang van Yala. We hebben er 5,5 uur rondgereden maar ik had het er nog wel een paar uur volgehouden.
We hebben voor vanavond echter andere plannen, we gaan naar het Kataragama festival. En daar hebben we ook enorm veel zin in (zie deel 2 van deze dag).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten